كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

704

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

بَلْ قالُوا اضراب است از آنچه گفتند قرآن سحر است بلكه گفتند أَضْغاثُ أَحْلامٍ سخنان است چون خواب پريشان يعنى پراگنده از هر جائى و آن چنان نيز نيست بَلِ افْتَراهُ بلكه بربسته است از خود و افترا كرده بر خداى و آن‌چنان نيز نيست بَلْ هُوَ شاعِرٌ بلكه او شاعر است كلام شعرى مىگويد و در خيال سامع مىافگند معنى چند كه هيچ حقيقتى ندارد حاصل آنكه ايشان در كار حضرت صلى اللّه عليه و سلّم مضطرب و متحيّر گشته گاهى او را ساحر و وقتى او را شاعر و زمانى مفترى و نوبتى پريشان سخن مىخواندند و مىگفتند كه اگر چنين كه ما مىگوئيم نيست فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ پس بايد كه بيارد براى ما معجزى كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ همچنان معجزى كه فرستاده شده بودند به آن پيغمبران پيشين چون ناقه و عصا و يد بيضاء و احياى موتى حق تعالى فرمود كه ما آمَنَتْ نگرويده بودند بآيات ظاهره بعد از اقتراح قَبْلَهُمْ پيش از مكيان مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها هيچ اهل شهرى كه هلاك كرديم ايشان را يعنى امم گذشته آيتها طلبيدند و بعد از ظهور آن ايمان نياوردند و بانكار و تكذيب هلاك شدند أَ فَهُمْ آيا پس صناديد مكه يُؤْمِنُونَ ايمان آرند اگر آن آيتها بياريم يعنى ايمان نيارند به‌واسطه آنكه سخت دل و ستيزنده‌ترند از مشركان گذشته وَ ما أَرْسَلْنا و نفرستاديم قَبْلَكَ پيش از تو پيغمبرى إِلَّا رِجالًا نُوحِي مگر مردانى كه وحى فرستاده شده است و حفص رح نوحى مىخواند يعنى وحى فرستاديم إِلَيْهِمْ بسوى ايشان يعنى هيچ پيغمبرى ملك نبوده همه بشر بودند تا ميان ايشان و امم بسبب جنسيت افاده و استفاده وجود گيرد فَسْئَلُوا پس بپرسيد اين سخن را كه انبياء ع بشر بودند يا ملك أَهْلَ الذِّكْرِ از اهل كتاب كه باخبار انبياء ع دانااند إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ اگر هستيد كه نمىدانيد كه رسول بايد كه بشر باشد و اعتقاد كرده‌ايد كه پيغمبر را چگونه خور و خواب بود وَ ما جَعَلْناهُمْ و ما نساختيم پيغمبران را جَسَداً خداوندان جسدى كه به آن لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ نخورند خوردنى وَ ما كانُوا و نبودند خالِدِينَ باقى در دنيا كه نميرند ثُمَّ صَدَقْناهُمُ الْوَعْدَ پس راست گردانيديم وعده ايشان را يعنى وعده كه به ايشان كرده بوديم از غالبيت موحّدان و مغلوبيت مشركان فَأَنْجَيْناهُمْ پس نجات داديم انبياء ع را وَ مَنْ نَشاءُ و هرك را خواستيم از مؤمنان يا كسانى كه در ابقاى ايشان حكمتى بود وَ أَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ و هلاك كرديم گزاف‌كاران و گذاف‌گويان را .